

D1653

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བུདྡྷ་ཀ་པཱ་ལ་ཏནྟྲ་ཏཏ་ཏྭ་པཉྩི་ཀཱ་ཙནྡྲི་ཀ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དཀའ་འགྲེལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི རང་བཞིན་དང་།།ཚིག་དང་བྲལ་བ་སྒྲ་བརྙན་འདྲ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་འདུད། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་ནི། །ཀུན་ནས་བསྡུས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་དྲན་པ་རྣམ་པར་བཤད། །འདི་སྐད་བདག་ གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།བདག་གིས་ཐོས་པ་ནི་བདག་གིས་འདི་སྐད་ཐོས་པ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདུས་པའི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཐོས་པ་ལ་བྱའོ། །དུས་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། དུས་གཅིག་ཏུ་སྟེ། དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཏེ།གང་གི་དུས་ན་བདག་གིས་ཡིད་བསམ་པ་གཞན་དུ་ཡེངས་པར་མ་གྱུར་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ་བདེ་བའི་དུས་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དུས་དང་། བསམ་དུ་མེད་པའི་དུས་སོ། ། དེ་ལུས་རབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ན་གང་ཅུང་ཞིག་ཐོས་ཤིང་གོ་བ་དེ་ཕྱིས་ཇི་བཞིན་པ་དེ་དྲན་པར་འགྱུར་ན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་སྟེ་ཡིད་སྡུག་བསྔལ་བར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཡིད་ཤིན་ཏུ་བདེ་བར་ཚོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་གནས སྐབས་དེའི་ཚེ་ཡང་ཞེས་པ་གཞན་དག་ཇི་ལྟར་དྲན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་གཉིས་པོའི་གནས་སྐབས་དང་། གང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་མ་ཐག་པའི་གཞན་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟ་བའི་རྟོགས་པའི་དྲན་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ཉིད་དུས་གཅིག་ཅེས་པ་ལ་ བསམ་པ་གཉིས་པོ་དག་མེད་པའི་དུས་ཏེ།དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་དང་། རྣམ་པར་བྲལ་བའི་སྡུད་པ་པོ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་འདི་སྐད་དུ་བདག་སྨྲའོ་ཞེས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་དགོངས་པའོ། །འོ་ན་སེམས་ བསམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་དུས་གང་ཞིག་ཅེ་ན།ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་པར་གྱུར་པ་དེ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་དྲན་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཇི་སྲིད་དུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་བསམ་པ་མེད་ པའི་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

印度语：布达迦巴拉怛特罗怛特瓦班吉迦旃陀利迦那玛。
藏语：桑结托贝久杰嘎杰得阔那尼杰达瓦谢加瓦。
向佛陀顶礼。
一切事物的自性，是俱生自性，离言语，如影像。我礼敬金刚萨埵。
具有甚深自性，佛陀颅骨续部，以全部汇集的词句，如何忆念，分别解说。
“如是我闻”等，我所听闻的是我如是听闻，在聚集大坛城之时，世尊所说，由金刚手听闻。
时间多久呢？是一时，时间是指不可思议的时间，在那个时间，我的心念没有散乱到其他地方，这是这个意思。
时间是指轮回中的三种，即安乐的时间、痛苦的时间和不可思议的时间。
当身体极度痛苦显现的时候，所听到和理解的少许，后来如果如实忆起，那是不对的，因为心显现痛苦的缘故。
当心极度安乐的聚集显现的时候，那个时候其他如何忆起，那也不是。
因此，在那两种情况，和远离一切的刹那，紧接着的另一个刹那，如实的觉悟忆念生起。
那一个时间是指没有两种想法的时间，即，一切事物中行走的心的，和远离一切的收集者，我，世尊所说，那个自性，我如是说，这是收集的意图。
那么，心远离一切想法的时间是什么呢？当听闻等特征被正确认知的时候，在未来的时间，忆念生起的时候，会如何呢？
只要是忆念，那是想法的法，没有想法的忆念生起是不可能的。

།དེའི་ཕྱིར་ན་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་འཐད་ཅེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལས་གཟུང་བར་བྱ་བས་དུས་གང་ཞིག་ཏུ་ངེས་པར་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ དངོས་པོ་ལ་ཡིད་འདུ་བྱེད་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཞན་ཚིག་དང་དོན་རྣམས་ལ་བསམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་དོན་རྣམས་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་ཡིད་ནན་ཏན་དུ་གྱུར་པ་གང་ན། དངོས་པོའི་དོན་མང་པོ་རྣམས་སུ་གནས་གང་གི་ཚེ་ཡིད་དེར་གནས་པར་གྱུར་ པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་གཅིག་པུར་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོར་ངེས་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དུས་ཀྱི་ཡིད་ལ་གཟུང་གི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དོན་དམ་པ་ལ་དགོངས་པ་ནི་ མ་ཡིན་ཏེ།གང་དེའི་དུས་ན་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རིག་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞིག་པ་དང་། དེ་ལ་རང་དང་གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་རབ་ཏུ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་།གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་ལཾ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་དབུས་སུ་ཞེས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་ཏེ། འདི་དག་ བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྡུད་པ་པོ་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པ་དེ་བརྗོད་པར་བྱས་ན། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་དུས་སུ་ཅི་ཡང་རུང་བ་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་བདེན་པ་དང་ ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དེའི་འཁོར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བཞུགས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་མཱ་མ་ཀཱི་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱང་བཞུགས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དཀྱིལ་འཁོར་ན་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྡིག་པ་ལས་འཕགས་པས་ན་འཕགས་པ་སྟེ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཚར་བཅད་དོ་ཞེས་པ་ཇི་སྲིད་པའོ།

因此，如果说“一时”是指不可思议的时间，这如何合理呢？对此需要说明，所谓“不可思议”，是指世俗的业所执持，在某个时间，心专注于确定的事物，除此之外，对其他词语和意义没有想法。
如此，当心专注于确定的事物意义时，当心停留在众多事物意义中的某处时，那时，心如何能正确认知并忆念唯一的事物呢？
因此，不可思议的时间是指心专注于确定事物的时期，而并非指不可思议的胜义谛，因为在那时，一切认知，包括能取和所取等，都完全寂灭，并且远离了对自和他人的正确认知，那么，忆念等如何能正确生起呢？
“一切如来”等，是指一切如来的身、语、意的自性，在种子字（藏文：ལཾ，梵文天城体：लं，梵文罗马拟音：laṃ，汉语字面意思：种子字）的大坛城中央，即在四大元素的坛城中央，世尊安住，这是对此的解释。
“一切如来”等，是指我，收集者，与他们一起亲耳听闻，如果对此进行陈述，那么，在与他们一起的时候，无论陈述什么，世俗之人都会认为真实并相信。
因此，在那一轮中，一切如来安住，同样，玛玛吉等金刚瑜伽母也安住，同样，圣者阿难陀等也安住在坛城中。
其中，所谓“圣者”，是指从罪业中超脱，因此称为圣者，是指断除一切罪业和不善，直到永远。

 །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དང་ཐབས ཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་ན།དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་སྐད་དུ་བཤད་པ་དེ་བདག་གི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་རྟོགས་པར་བྱས་པ་དེ་དག་ཉིད་བདག་གིས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ ཆུབ་ལ་གང་གི་སེམས་སེམས་དཔའ་དེ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུས་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་བརྗོད་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་དེ་མ་ཐག་པར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འབྲས་བུའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེའི་གོ་འཕང་ཆེན་པོས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་རོལ་རྩེད་མཛད་པའོ། །བཤད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་རོ། །གང་ལྟ་བུར་ཞེ་ན། བཙུན་མོའི་བྷ་གར་ཡོངས་སུ་ཞུ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་འདིའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་གར་མཆོག་ཏུ་བདེ་བའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེར་བཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྷ་ག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ འཇོམས་པའི་གནས་ཡིན་པས་ནའོ།།མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཉིད་བཙུན་མོའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་ཉོན་མོངས་པར་གནས་པ་དག་རྗེས་སུ་གཟུང་ བའི་དོན་དུ།གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བཙུན་མོའི་བྷ་གའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པར་མཛད་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་བསྲེག་ པའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཡང་དག་པར་གདོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཡུལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་མོས་པ་ དང་བྲལ་བ་ནི།དགེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནའོ།

同样，菩萨大士，如观自在等，与八十俱胝菩萨眷属一同安住。那时，世尊佛陀所说的“法的真如”之义，我以一心领悟，我将陈述这些。所谓“菩萨”，是指对菩提有勇猛心的人，此即称为菩萨。
之后，世尊所说的其他法的真如在何时宣说，对此进行陈述。“之后”等，是指紧接着。世尊是指证得果位的金刚持大士。以金刚大位所知，是指游戏自在。所谓“宣说”，是指如是。如何如是呢？是指进入明妃的莲花藏。
一切如来的身、语、意，安住在金刚明妃的莲花藏中至高无上的安乐之位，因此称为世尊安住于此。所谓“莲花藏”，是指能完全摧毁一切烦恼习气的处所。为了使人领悟至高无上的欢喜之味，因此如来安住在明妃的自性中。
为了摄受那些因境界习气而使心完全被烦恼所染的众生，世尊特别开示了这些密咒之理。因此，示现为明妃莲花藏的自性，正是为了通过追随大贪欲，来正确引导那些因执着境界而被焚烧的众生，因此特别开示了此理。
因此，菩萨不应畏惧通过这些境界生起至高无上的真如智慧，因为对这些境界不生贪执，是不善的，并且这些境界是如来至高无上清净的自性。

 །དེའི་ཕྱིར་ན་གང་གི་ཡུལ་རྣམས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པར། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ།།ཡང་ན་ཡུལ་རྣམས་ཉིད་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན། འདི་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་རོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཡང་དེ་ཡོད་པའི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡང་རྒྱུ་ ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་། དེ་རྣམས་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ན་ཞེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྲིད་པ་ཉིད་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །གང་དང་གང་ཉིད་བཅིངས་པར་བྱུང་བ། དེ་དང་དེ་ཡང་བདེ་ བ་ཆེན་པོར་འབྱུང་བ་སྟེ།དཔེར་ན་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལ་མེ་ལ་བསྲོས་པ་ཉིད་སྨན་གྱི་མཆོག་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པས་ཚིག་པའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་རྣམས་ལ། རོ་མྱོང་བ་བོར་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ ལ་རབ་ཏུ་གནས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ལ་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་སྟེ།གང་ཞིག་བདུན་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ན་ཡང་དྲུག་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་དག་པ་ནི་གནས་སྐབས་འགར་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཞུ་བའི་རྒྱུ་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱར་བས་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞུ་ནས་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་གནས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་སྙོམས་ པར་ཞུགས་པར་ཡོངས་སུ་སྣང་བ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ།།ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དམ་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཀྱི་མཆོག་རབ་ཏུ་གསལ་བར་རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་མཛད་པས་སོ།།གཅིག་ལ་གཅིག་བགྲོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་མཆོག་གི་ཆོས་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྟོན་ཞིག་གུ་ཞེས་པའོ།

因此，对于那些因自性而与境界相连的众生，世尊也以大悲心深入地为他们开示此法。或者说，境界本身就是轮回的因。因此，如果完全了解这些境界的真如自性之味，即使有此了解，也是因为有此了解的缘故，它也是涅槃的因。因此，如果能如实体验这些境界的自性，也是如此。如是说：“如果完全了解有，则称为涅槃。”
任何被束缚的事物，也会成为大乐的根源。例如，被火烧伤的人，用火来烤才是最好的药，而不是其他。同样，这些因执着境界而被烧伤的众生，如果放弃对境界的体验，就无法安住于大菩提。因此，在明妃的莲花藏中，成为了至高无上的涅槃。世尊是这样开示佛法的。
所谓“一切如来的主尊”，是指一切如来都注视着世尊。虽然是第七位，但也被视为第六位，因为第六位和第七位在某些情况下是不可分的。
宣说了完全进入的原因，如金刚和莲花等。通过金刚和莲花的结合，世尊进入明妃的莲花藏而安住。所谓“进入”，是指安住在安乐大位的状态。当世尊如是显现为安乐大性的状态时，菩萨等都视为稀有难得。
所谓“我见涅槃”等，是指当菩萨等圣者诞生时，会清晰地开显真如的至高无上之理。所谓“互相询问”，是指“世尊将要开示何种至高无上的法呢？”

 །དེ་ནས་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ངོ་མཚར་གྱི་རྣམ་པར་ གྱུར་པར་སྣང་བ་ན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་རྣལ་འབྱོར་མ་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེ་ལ་ཞུས་པའི་ཚིག་ལྷ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སེམས་ཅན་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཐབས་ གཞན་འགའ་ཞིག་ཡོད་དེ།དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་གནས་སོ། །ཐབས་གཞན་པ་གང་གིས་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དམན་པ་རྣམས་ཀྱང་མཐུ་དང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དོན་དུ་དེ་ལྟ་བུ་འདི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུད་གཞན་དག་དང་།གཞན་ནའང་འཆད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་རྣམས་དང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་རྣམས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་རྣམས་ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་བསྟན་ནམ། འདི་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་དངོས་གྲུབ་དང་།རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། གང་ཡང་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འདི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་སྟོན་ཅིང་འཆད་ཅེ་ན། འདི་ལ་གསུངས་པ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཉིད་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་ དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།འདིའི་དོན་ནི་གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་ཕའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་གཞན་དག་བསྟན་པ་དེར་ཡང་དངོས་གྲུབ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམས་བསྟན་ཅིང་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་གང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་རྣམས་གསུངས་ པ་གང་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་རྣམས་སྩོལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་བཤད་མོད་ཀྱི་ཡང་བཤད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་ཉིད་ནི་དེ་རྣམས་སུ་ཇི་སྲིད་པའི་སྔགས་རྣམས་གསུངས་པ་ལས། དེ་རྣམས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འབུམ་བཟླས་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བྱེ་བ་ བཟླས་པས་སོ།།ལ་ལར་ནི་འབུམ་ཕྲག་ལྔ་དང་བཅུ་བཟླས་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཆར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེས་རྒྱུད་གཞན་པ་དེ་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཡང་འདིར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་འདི་བཀླགས་པ་ཙམ་གྱིས་ དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ནི།གང་གིས་འདིར་སྔགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཀླགས་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུད་ཀྱི་ཡང་དང་པོར་ནི་སྔགས་རྣམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་དངོས་གྲུབ་དང་ནུས་མཐུ་རྣམས་སུ་བྱེད་པ་ནི། སྔགས་རྣམས་ ཀྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ།

然后，当菩萨等显现出如此稀有的景象时，为了使金刚手菩萨的法性更加清晰，世尊向名为“天女”的瑜伽母彩绘部众请教，并宣说了“天女”等语，是为了度化众生。还有其他一些殊胜的方法，因此，世尊安住于如此三摩地之中。还有其他方法，可以使福德浅薄的众生也获得力量和成就。为此，世尊在其他特殊的续部中也宣说了这些。
那么，瑜伽父续、瑜伽母续以及波罗蜜多之理，难道世尊没有开示过吗？仅仅了解这些的真如，众生不会获得成就和神通。那么，为什么说这个比其他更殊胜，能成为众生的大成就呢？
对此，经中说“瑜伽母续有六十万俱胝”等。其含义是，世尊所开示的众多瑜伽父续等中，也宣说了成就和神通。此外，那些续部中所宣说的咒语，也都能赐予成就。
虽然如此宣说，但所宣说的真如的殊胜之处在于，在那些续部中，所宣说的咒语，有些需要念诵十万遍，有些需要念诵百万遍，有些需要念诵五百万遍或一千万遍才能成就。因此，那些其他的续部会使众生感到疲惫。而在这里，仅仅读诵这个真如显明的法门，就能成就。那么，如果有人读诵此处的全部咒语，就能成就吗？其意是这样的：在续部的最初，咒语是主要的，因为它们能带来成就和力量。

།དེའི་ཕྱིར་སྔགས་རྣམས་དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་སྟེར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། རྒྱུད་གཞན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྒྱུད་ཁ་ཅིག་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ནི་བྱེ་བར་ བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྟོན་པར་གསུངས་སོ།།སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དམན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསོད་ནམས་དམན་པས་ནི་བྱེ་བར་བཟླས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་གནས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་འབུམ་དུ་བཟླས་སོ། ། བསོད་ནམས་ཀྱི་སྣོད་ཅན་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པ་ལ་ནི་ཁྲི་ཕྲག་གཅིག་གིས་སོ། །ད་ནི་འདི་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནི་སྔགས་ཟློས་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་འདོད་ཆགས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་འོན་པ་དང་། ལྐུགས་པའི་རིགས་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད པ་ཉིད་དེ།དེ་རྣམས་ལ་ཡི་གེ་གསལ་པོར་བརྗོད་པ་དང་། གྲངས་ངེས་པར་གཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །སྔགས་བརྗོད་ལུགས་ནི་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་མ་ཡིན། ཤིན་ཏུ་དལ་བ་མ་ཡིན། ཤིན་ཏུ་ཐུང་བ་མ་ཡིན། ཤིན་ཏུ་རིང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་སྔགས་བཟླས་པ་ཅུང་ཞིག་ཐོས་ ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཡང་སེམས་ཐིམ་པར་གྱུར་ན། ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་ཕན་ཚུན་འདུས་ཤིང་ཚོགས་པ་ནི་ཟློས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སེམས་སྐྱོ་ཞིང་ཞུམ་པས་དེར་ བཟླས་པས་ནི་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་བཟླས་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་བྱས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ།གུས་པའི་སེམས་དང་། རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུད་གང་རྣམས་སུ་བྱེ་བར་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པས་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ་ དེ་རྣམས་སུ་དེ་རྣམས་འགྲུབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།འོན་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་འདིར་ནི་སྔགས་ལན་ཅིག་བཟླས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བའོ།

因此，因为咒语能迅速赐予成就，所以其他的续部也应该被视为殊胜的。这一点也由“有些续部中”等来表明。而“念诵百万遍”等则表明了因。对于“福德浅薄的众生”等，福德浅薄者需要念诵百万遍。对于精进力弱者，需要念诵十万遍。对于具备福德的器，努力修持者，需要念诵一万遍。
现在，为了清晰地说明此续如何超越其他续部，宣说了“被贪欲束缚的众生”等。被贪欲束缚的众生，他们的心无法念诵咒语，因为他们完全倾向于贪欲。同样，耳聋和哑巴之类的人，也没有念诵的能力，因为他们无法清晰地说出文字，也无法确定数量。
念诵咒语的方式，既不要太快，也不要太慢，既不要太短，也不要太长，要以稍微能听到的方式念诵。同样，如果心完全沉没，也不要用心念诵咒语。
因此，如果相互混合和聚集，即念诵时，如果心灰意冷和沮丧，即使念诵百千万亿劫，也不会成就，因为没有恭敬心和专注心。因此，在那些续部中，宣说念诵百万遍等才能成就，在那些续部中，那些如何能成就？而对于耳聋等，在此续中，即使只念诵一次咒语，也能成就。

 །དེས་ན་གང་ཡང་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་བཅིངས་པ་དག་སྔགས་མང་དུ་བཟླས་པ་ལ་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་གསལ་པོར་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདིར་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལས་འདིས་ནི་ལྐུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་དང་།སྔགས་རྣམས་མེད་ཀྱང་སྒོམ་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཙམ་ལས་ཀྱང་འདིར་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པར་འགྱུར་བ་དང་།ནུས་པ་མེད་པ་དང་། འདོད་པ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔགས་བཟླས་ན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་དམན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདིར་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ ཡང་དག་པར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར།རྒྱུད་གཞན་རྣམས་ལས་སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་འདི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་གཞན་དང་གཞན་རྣམས་ཡང་དག་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་རྒྱུད་འདིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་ ཡང་དག་པར་བསྡུས་ནས་དངོས་གྲུབ་མྱུར་བར་འགྲུབ་པར་བརྗོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ན།རྒྱུད་གཞན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་དེ་རྣམས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ རྣམས་བསྟན་པ་ནི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྒྱུད་དེ་རྣམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྣོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་འདི་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བསྟན་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣོད་དུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པས་དམན་པ་དང་།འབྲིང་དང་མཆོག་གི་རིམ་པས་སེམས་བྱེ་བྲག་ལས་ལྷག་པའི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་དེ་དག་ཉིད་ཐོས་ནས་རྣལ་འབྱོར་མ་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེ་བདག་ཉིད་སྔགས་ ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་དུ་རེག་པ་དང་བཅས་པས་ལྟ་ཞིང་བཞུགས་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་དེ་སྐད་དུ་ཐོས་ནས་རྣལ་འབྱོར་མ་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ།ཆགས་པའི་ལྟ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་མཆོད་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ།།མཆོད་པ་དེ་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་རེ་བའི་དོན་འགྲུབ་པར་འདོད་པའོ།

因此，那些被贪欲深深束缚，不乐于念诵大量咒语的人，也能成就，同样，在此，清晰地念诵咒语等是因，由此，即使是哑巴等也能成为成就的器皿。即使没有咒语，仅仅通过禅修和精进修持，在此也能圆满成为成就的器皿。那些没有能力和意愿的人，如果念诵咒语，一切都会成就。此外，具有低劣心等，在此也是成就之因的实物。
因此，为了完全摄集一切有情众生，佛顶续超越了其他续部。那么，难道世尊没有正确宣说其他续部吗？既然在此续中，一切有情都被殊胜地完全摄集，并说能迅速成就，因此，其他续部就变得不正确了吗？不是这样的。那些续部并非不正确，而是为了向那些成为器皿的有情众生展示那样的真如，所以才宣说了那些续部。而对于那些成为展示佛顶续特性的器皿的有情众生，也为了向他们展示此续。因为并非一切有情都生为一切教法的器皿，而是由于低、中、高的次第，以及心之差别，以及有无福德的差别。
听闻金刚手那些话语后，瑜伽母瑞摩坚的眷属，想要体验咒语的意义，于是触碰世尊的脸颊，并看着他而坐，为了展示这一点，宣说了“听闻此言后，瑜伽母瑞摩坚的眷属”等。对世尊产生贪恋的见解，是为了以贪恋供养世尊。在做完供养后，想要如愿以偿。

 །འཇིགས་མ་ཤིན་ཏུ་གཤེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བའི་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ གསལ་པོར་མ་མཛད་པ་ལ་གཤེ་བ་སྟེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཉིད་ལ་གཤེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་འདི་ དག་མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་ནུས་པར་འགྱུར་བར་བྱ་བ་ལའོ།།འོ་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་དེ་ཉིད་རང་གིས་ཅི་དེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་མཁྱེན་ནམ། གང་གིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བ་མཛད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཡང་དམ་པའི་དོན་ ནི་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་རྒྱུས་དེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུའི་དམ་ཚིག་གི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཤིན་ཏུའང་ཚད་མ་ཡིན་པར་ འགྲོའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་དམ་ཚིག་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དགོངས་པར་དབུའི་ཐོད་པ་ལས་སྔགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་དེ་ལས་གཟིགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔགས་བསྟན་ཏེ། ཨོཾ་བུདྡྷེ། སིདྡྷེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྟེ།སྔགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་མཐུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་ཀྱི་མཆོག་སོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་མཆོག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སའི་འོག་རིམ་པ་བདུན་ན་གནས་པའི་ཀླུ་ཐམས་ཅད་ཕྱེ་མར་བྱས་ནས་སླར་འོངས་ ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེའི་ཞལ་ནས་ཞུགས་ནས་པདྨའི་ནང་ནས་བྱུང་སྟེ། སླར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་དབུའི་ཐོད་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སྔགས་འདོན་པའི་དུས་སུ་ཡང་བྱ་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། རང་གི་ཁོ་ནས་ ཞུགས་ནས་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྔགས་བཟླས་པའོ།

“极其嗔怒呵责”的意思是，对于赐予如此殊胜法成就的咒语等真如，世尊没有清晰地开示而进行呵责。世尊之母，为了有情众生的利益而呵责是圆满的。这也是为了从轮回的痛苦中彻底解脱，通过展示殊胜的咒语等真如，使这些有情能够迅速获得成就。那么，难道世尊之母自己不了解那样的真如吗？她为何要向世尊请示呢？对此应当说，虽然她并非不了解至高之义，但为了摄受有情众生，她才行持展示那样真如之义的行为。如此的誓言，与自性一同显现，是极其真实的。如此的誓言，正是世尊所领悟的意趣，从头顶中生出咒语。
通过“他从那里仅仅看了一眼”等，展示了咒语，即 ཨོཾ་བུདྡྷེ། སིདྡྷེ། (藏文：ཨོཾ་བུདྡྷེ། སིདྡྷེ།，梵文天城体：ओं बुद्धे सिद्धे，梵文罗马拟音：oṃ buddhe siddhe，汉语字面意思：嗡，佛陀，成就)。此咒语的威力，刹那间就能显现。
通过“如此殊胜的咒语出现”等，意思是，仅仅如此出现，此殊胜的咒语就将位于地底七层的龙全部化为灰尘，然后又返回，从世尊瑞摩坚眷属的口中进入，从莲花中出现，又再次进入世尊自己的头顶。如此的次第，瑜伽士在念诵咒语时也应当如此观想，从自身进入，从金刚道中显现的咒语。

།འོ་ན་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན། གང་ཡང་སྔགས་འདི་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེའི་ཞལ་ནས་ཞུགས་ནས་པདྨར་བྱུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྲིད་པ་འདི་ལྟ་བུར་སུས་ཡང་དག་པར་རིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དང་། གང་ཞིག་ ཞལ་དུ་ཞུགས་ནས་རྣ་བའི་ནང་དུ་ངེས་པར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྔགས་དེ་སྲིད་པ་ནི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ།སྒྲ་དེ་སྲིད་པ་ནི་རྣ་བས་མཉན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་གང་གི་ཚེ། རྣ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྒྲ་དེ་དག་མ་སྐྱེས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཁར་རབ་ཏུ་ ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ན་བདག་གི་ཁར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དེ་རྣ་བ་གསལ་ན་ནི་དབང་པོ་གཞན་གྱིས་འཛིན་པས་དབང་པོའི་གཟུང་བའི་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་ན་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་སྔགས་རོ་ལྡན་གྱི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་ ལ།དེ་ལྟ་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དབང་པོའི་དབྱེ་བའི་ཚོགས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་གཅིག་གིས་སྣ་ཚོགས་པ་ཀུན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་མི་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ མིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་རྣ་བར་རྟོགས་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེས་ན་རྣ་བས་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ་ཕྱིས་ཁར་ཞུགས་ནས་པདྨའི་ནང་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་དག་ཀྱང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་དེ་སྲིད་པའི་ སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྔགས་དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པར་རིགས་ན་ཇི་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་མི་རིགས་ཏེ་རྣ་བ་ཙམ་ལ་མངོན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་གི་ཚེ་ཁ་ལ་སོགས་པར་ཞུགས་པ་ ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་པར་རྟོགས།དེ་ནས་ཡང་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནའང་ཡིད་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རང་རིག་པ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན་འདི་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ།བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

那么，是这样的。无论如何，这个咒语从瑞摩坚眷属的口中进入，在莲花中出现，像这样，谁能如实地了知呢？以及，进入口中，必定进入耳中，这是因为咒语是声音的自性，声音是应当用耳朵听的。当声音没有在耳朵的行境中产生时，像这样，一切的自性都完全进入了口中。那时，如果进入我口中的声音，耳朵能够清楚地听到，那么其他根所执取的，就没有根所执取的差别了。因为应当用耳朵执取的咒语，会变成用有味根所执取的。如果那样，那么蓝色等也应当用耳朵执取。如果那样，那么根的差别的集合就没有意义了，因为一个根就能了知一切各种各样的东西。如果不了解这个道理，那么就不能如实地了解，如果一切都用耳朵来了解，那就太过分了。因此，说用耳朵了解后，再进入口中，在莲花中出现，这是没有必要驳斥的，这些说法也不好。当咒语的自性成为耳朵的行境时，那时如果认为可以殊胜地了解咒语，那么，当它进入口中等时，就不能了解了，因为仅仅存在于耳朵中。当它进入口中等时，因为它不是耳朵所执取的，所以如何才能如实地了解呢？
然后，即使不是耳朵所执取的，意识也能自证咒语的自性，因为没有什么是意识的行境所不能及的。如果这样说，这也是不成立的，因为乐和苦等的自性，也是意识如实了知的。

 །སྔགས་འདི་དག་ནི་རྣ་བའི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཡིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ རྟོགས་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དབང་པོ་གཞན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་དེ་རྣ་བའི་གཟུང་བར་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་འོན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཡང་ཡིད་ཡོད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་འོན་པ་དང་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་སྲིད་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་སྔགས་རྣམས་རྣ་བས་རབ་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཡང་ན་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ གཅིག་ལ་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དེ།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣ་བའི་གཟུང་བར་བྱ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་འཛིན་པར་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་མི་ འགལ་ཏེ།ཇི་ལྟར་མེའི་དངོས་པོ་ལ་མིག་གི་དབང་པོས་འཛིན་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་རེག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡིད་དགའ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འདིར་མེའི་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ལ་བལྟ་བར་བྱ་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་གཞན་ ཡིན་པ་དེ་ལྟར་གནས་སོ།།དེ་ལྟ་བུའི་མེའི་དངོས་པོ་ལ་འདིར་བལྟ་བར་བྱ་བ་དང་། རེག་པར་བྱ་བ་དག་གཅིག་པར་སྤྱོད་ཅིང་དངོས་པོའི་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པར་བལྟ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྔགས་ རྣམས་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་ལ་ནི་འདིར་སྐྱོན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡིན་ན་མ་ཡིན་ཏེ།འཁོར་བ་པའི་སེམས་ཅན་ཐུན་མོང་པའི་ཡིད་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་གྱི་ཐུགས་གང་ཡིན་པས་སྙན་གྱི་དངོས་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་སྔགས་དེ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཐུན་ མོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་སོ་སོ་བ་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟར།ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ།

如果这些咒语是应当用耳朵的根执取的，那么意识如何了知呢？如果意识了知，那么蓝色等也应当是其他根所执取的，因此它也会变成耳朵所执取的。如果那样，那么聋子等也应当执取声音等，因为他们也有意识。如果那样，那么聋子和瞎子等就不可能存在了。如果那样，那么在任何情况下，咒语都不是用耳朵完全了知和理解的，因为它是被意识执取的。或者，一个境的实物不可能被两个根执取，因为蓝色等也会变成耳朵所执取的。如果那样，也没有过失，因为两个根执取一个境的实物在某些情况下并不矛盾，就像眼睛的根执取火的实物，以及身体的触觉一样。即使是这样，也不是令人满意的，因为在这里，火的燃烧的微尘和其他微尘不同，而观看的微尘和其他微尘也不同，它们是那样存在的。如果认为，像这样的火的实物，在这里，观看和触摸是相同的，并且将实物的意义归结为一个，那就完全是错误的。对此，应当这样说，意识的这个识了知咒语，这并没有什么过失。因为轮回众生共同的意识有错误，所以世尊的意境，不是不能执取应当用耳朵的实物执取的咒语，而是像共同的众生的意识不能分别了知根的各自差别一样，殊胜者的意识也不会那样，因为那是他们的一切行境。

 །ཡང་བརྒལ་བ་འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ་རང་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ མཚན་ཉིད་ལས་མ་རྟོགས་པའི་ཡིད་གཞན་པའི་རང་བཞིན་ནི་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ།དེ་འདི་ལྟར་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཡིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདིར་སྐྱེས་བུ་ཙམ་དུ་གཅིག་ཀྱང་ ཐམས་ཅད་ཁ་དོག་སེར་པོ་ཞེས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་སྐྱེས་བུ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཁ་དོག་སེར་པོར་གྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཙམ་དུ་གཅིག་པར་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མི་དམིགས་ན། དེ་ལྟར་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་ པར་འགྲུབ་པ་འདི་ལྟར་མཐོང་སྟེ།ཁ་དོག་གི་ཡིད་ནི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་གི་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཐ་མལ་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཡང་དེའི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཚིག་མཐུན་པ་ཙམ་མོ། །གཞན་ཡང་དབང་པོ་སོ་སོའི་དབྱེ་བས་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཡང་སྟེ། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་གཞན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་གཞན་པ་ལས་ བལྟ་བ་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་གདེངས་ཀ་ཅན་རྣམས་མིག་གིས་ཉན་པ་བཞིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཐམས་ཅད་དུ་མཐུན་པ་ཙམ་གྱིས་ཐུན་མོང་བར་དམིགས་པར་མི་བལྟ་སྟེ། ཡུལ་དང་དུས་དང་རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཡིད་འདིའི་ཁྱད་ པར་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ན་ཅི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་དེ་བཞིན་དུ་འདིའི་རང་བཞིན་ཉིད་དམ།འོན་ཏེ་གཞན་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཞིག་གམ་ཅི་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ་འདི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་ནི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་གཟུགས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱད་པར་གྱི་མངོན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ནི།ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དེར་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།གཞན་ལ་ཡང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།

还有，这样认为，自己也未曾见到，从正确认识的自性之外，不了解的其他意识的自性，因为它是如此各自正确认识的自性而已，所以没有见到意识的任何差别。如果这样认为，那是不对的，因为在这里，仅仅是人，也不是所有人都认识到是黄色，如果那样，那么仅仅是人，所有都会变成是黄色的。在这里，如果仅仅是人，没有看到任何差别，那么如何成立色的差别呢？就像这样看到，有些人的意识是完全如实了解所有论典的，而有些人的意识不是那样，同样，世尊的意境，是如何成为遍知一切真如的自性，是如何在凡夫的阶段存在的呢？对于此，称为“他的意识”只是一个相同的词而已。此外，由于根的各自差别，对于境也是如此，由于有情众生的差别，根的差别，从其他所执取的不同，就像有颈项的众生用眼睛听一样。因此，不要仅仅因为相似就认为一切都是共同的，因为由于境、时间和因缘的差别，一切都有差别。那么，这个意识的差别是什么样的呢？是像诸天的差别一样，是它的自性呢？还是从其他因产生的呢？如果当它是自性时，那么意识的自性是色，那时，一切也都是那样，因为自性中存在差别的显现，因为是意识的自性，所以没有任何差别，因为一切有情众生都是相同的。如果说，是从因产生的差别，那么也没有任何差别，因为其他也具有因和缘的作用。

 །དེ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་ན་ཡང་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་ནི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པ་དེས་ན་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཁྱད་ པར་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་རྒྱུ་དེ་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་ལ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྦྱོར་བ་མ་རྟོགས་པ་གང་ལ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ནི་ཅི་ཡོད། དེའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཡིས་རྟོགས་པར་བྱེད། གང་གིས་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་དེ་རབ་ ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་ཡིད་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་རང་གིས་རང་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མེད་དེ།ཡོད་ན་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མན་ངག་བརྒྱུད་ཅིང་བརྒྱུད་པ་གཞན་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་ཞེ་ན། རང་གིས་རང་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་མེད་དེ་ཡོད་ན་ནི་སྐྱོན་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་བརྒྱུད་ཅིང་བརྒྱུད་པ་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡིད་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར ཡིན་པ་དང་།རྒྱུ་གཞན་གྱིས་བྱེད་པ་ཡིད་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ན། ཡིད་བཞིན་དུ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྟན་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡིད་ ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བརྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཡིད་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་དེ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཡིད་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་འདི་རྒྱུ་ ཡང་ཡིན་པ་འདི་ལ་གནོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ།རྒྱུ་ནི་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀུན་དུ་སྣང་བར་གནས་པའི་ཡིད་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རང་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མས་གཡོགས་པས་ དེ་བཞིན་པར་སྣང་བ་ཡིན་པས་དེས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་ལིང་ཏོག་གི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་མེ་ལོང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་ཡང་གཡོགས་པ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

如果存在因，那么因的差别的自性是所有有情众生都不了解的，因此，并非所有有情众生的意识都成立为有差别。如果那样，因存在于一切，而没有不了解自己产生智慧的加行，如果那样，那又如何呢？是什么因使其差别而了解呢？谁了解见解的差别，就成立为意识有差别，像这样自己了解自己，也是不存在的，如果存在，那么其他也同样会了解。此外，不是从口诀传承，也不是从其他传承，那又如何呢？自己了解自己是不存在的，如果存在，那么过失已经说过。如果从传承了解，那么也会有无穷的过失。因此，世尊的意识如何成立为殊胜，如果说，是由其他因使意识成为有差别的，那么，它不会像意识那样在一切中都是稳固的，就像由因产生的瓶子等，不会成为稳固的自性。因此，意识不是稳固地有差别，而是有时有时无的。因此，如果说，意识成立为有差别的必要，在任何情况下都没有成立，那么，对此要说，这个有差别的意识，既是自性，也是其他因，这没有任何损害，因为因只是显现的缘，同样，事物自性本身是普遍存在的意识，然而，由于各自习气的垢染覆盖，所以才那样显现，因此，并非所有人的意识都能完全明了所有事物的实相，比如，对于有眼翳的众生来说，镜子即使非常明亮，也会像被覆盖一样。

 །དེས་ན་རྒྱུ་ཡང་ དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོའི་ཕྱིར་ན།དེ་ལ་སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན། དེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་གློ་བུར་བའི་དྲི་མའི་སྐྱོན་རྣམས་སེལ་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ ཙམ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་ཀུན་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཡང་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་ཁྲོན་པ་ཟབ་མོའི་ནང་ན་ཡོད་པའི་རྫས་ཀུན་གྱིས་མཐོང་ཞིང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་དེ་ཡང་བླ་མ་བརྒྱུད་ཅིང་བརྒྱུད་པར་ཁོང་དུ་ ཆུད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།ཐུག་པ་མེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་གྱིས་གནོད་པ་མེད་དེ་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ན་ཅི་ཡང་དེ་ལྟར་མིན་ན་ཀུན་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ་ཇི་སྲིད་དུ་འབྲས་དཀར་པོའི་མྱུ་གུ་ འདི་ཡང་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིག་ན་རང་གི་ས་བོན་ལས་སོ་ཞེ་ན།དེའི་ས་བོན་ཡང་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། རང་གི་ས་བོན་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཐམས་ཅད་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་མིན་ཏེ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བག་ཆགས་དེ་ཡང་གང་ལས་སྐྱེ་བ་ཞིག་ཡིན། གང་ཇི་ སྲིད་པའི་སེམས་འདི་ཐམས་ཅད་དུ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཡང་ཀུན་ནས་སྒྲིབས་པ་གང་གིས་ན་ཐ་མལ་པའི་སེམས་ཅན་དུ་གནས་པའི་ཡིད་འདི་ལྷའི་དངོས་པོ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལོགས་ཤིག་པའི རྒྱུ་ལས་དེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་དེ་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་ལས་ཀྱང་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་ཡོད་དགོས་པ་དེས་ན་ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་མི་འགྲུབ་ལ། དེས་ན་ཡང་བག་ཆགས་དེ་ཉིད་སེམས་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་བག་ཆགས་རྣམས་ འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་གསལ་བར་མི་ཕྲེལ་བར་འགྱུར་ཏེ།སེམས་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ཡང་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། མི་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་སྟེ་བྱེད་པ་ནུས་པ་ཅན་རྣམས་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་བྱ་བ་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མེད་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཀུན་སྐྱེ་བ་ མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

因此，因也是为了那样的事物，那么，它本身不是去除遮蔽的过失，因此，它不是产生有差别的自性，那个因的有差别，仅仅是去除暂时性垢染的过失的特征，而且，也不是所有人都理解的，比如，存在却看不见，就像在深井中的物体，不是所有人都看见和了解一样。那样的因，通过上师传承来理解，也不会有无穷的过失，不会被无穷的事物那样的过失所损害，因为轮回是无始的。因此，如果不是那样，那么一切都不会成立，就像这白色的果实的芽，如何产生呢？如果说是从自己的种子产生，那么，它的种子是什么呢？说是从自己的种子产生。那么，一切都会变成无穷，怎么不是呢？是这样的。那么，那个习气又从哪里产生呢？如果说，这个心在一切中都是明亮的自性，但是，由于被一切遮蔽，所以，处在凡夫位的这个意识，不像天人的事物那样，那么，什么时候，如果说，它是从心之外的另一个因产生的，那么，那时，它需要有另一个因，从心之外的另一个因产生，因此，法性不会成立为二元，因此，即使那个习气是从心本身产生的，那么，那时，习气也不会在任何时候都清楚地显现，因为心是永远存在的。那又如何呢？不生不灭，即使存在能作者，如果事物不产生，那么，一切行为和结果都会变成不产生。

།དེའི་ཕྱིར་ན་བག་ཆགས་རྣམས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དམ་ཡང་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གདོད་ནས་མི་སྐྱེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བག་ཆགས་སྐྱེ་བ་གཏན་དུ་མེད་ན་ནི་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་ འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་སེམས་ལ་དྲི་མས་ཇི་ལྟར་བསྒོས་ཏེ་རྒོད་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་དེས་ན་ཡིད་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དང་།ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བ་གང་གིས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། འཁོར་བ་ཞེས་བྱེ་བ་དང་། གྲོལ་བ་དང་མི་གྲོལ་བའི་ སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀུན་ལ་འཇུག་པར་ཇི་ལྟར་འཐད།དེ་ནས་ཡང་བག་ཆགས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་བ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་ཐ་མལ་པའི་སེམས་ཅན་དང་འདི་ལས་གཞན་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མི་འགྲུབ་པ་གང་གིས་ན་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་དང་གཞག་ པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།གང་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་བག་ཆགས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡང་འོན་ཀྱང་འཁོར་བ་ལ་འཆེལ་ཏེ་ཞེན་པར་གནས་པས་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའམ། མེད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ཇི་སྲིད་དུ་འཁོར་ བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་གནས་པའི་སེམས་དེ་སྲིད་ཉིད་དུ་ནི་དེའི་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་ནི་འཁོར་བའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པར་བྱ་བར་གནས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་ ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་ཐུན་མོང་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ།།ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་འཁོར་བ་ལས་འཆེལ་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལུགས་དག་ཡོད་པ་ལས་ཀྱང་མོད། དེ་མི་འདོད་ཀྱང་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་ དུས་ཐམས་ཅད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གནས་པའམ།ཡང་ན་སྲིད་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འཁོར་བ་དེ་སྲིད་པར་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་དེ་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ།

因此，如果说习气在任何时候都会产生，或者说在任何时候都本来不产生而存在，那么，如果习气永远不产生，那么，它在任何时候都不会产生，那么，在任何时候，心如何被垢染所染污，没有使之粗野的原因，因此，就没有所谓的有差别的意识，和没有差别的意识，那么，如何能符合涅槃、轮回、解脱和不解脱的所有心的状态呢？ 那么，如果习气在任何时候都是流动的，那么，那时，它不会成立为凡夫和与此不同的差别，那么，就没有束缚和解脱的状态，以及安立，如果说，习气是从智慧本身产生的，但是，它执着于轮回而存在，仅仅是从那里产生，不会有在任何时候都存在或不存在的过失，因为只要是处于追随轮回的心，那么，它就会持续不断地出现。那样的心，被认为是轮回的自性，为了彻底消除颠倒的自性，因此，它是那样的习气的自性。因此，从一切方面来说，一切意识都没有共同的过失。一切意识执着于轮回，只要不是在任何时候都存在，那么，轮回和涅槃的道理就是存在的，即使不希望，也应该承认。否则，就会变成在任何时候都只存在涅槃，或者只存在有。因此，轮回在有存在的期间，在任何时候都是存在的，那也是具有习气自性的心的自性。

 །དེའི་ ཕྱིར་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡིད་འཁོར་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ནི་ཡིད་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་དངོས་པོར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ། འཁོར་བ་དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྔོན་དུ་བསགས་པའི་ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་མིག་ འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་དང་ཡོངས་སུ་ལྡན་པའི་ཡིད་གང་གིས་འཛིན་པ་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ།མིག་འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་དང་འདྲ་བར་བྱུང་བའི་འཁོར་བ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ འཁོར་བར་ཀུན་དུ་འཇུག་ཅིང་ཆགས་པས་འཁོར་བ་ཡིན་པར་ཁས་བླང་བ་ལྟ་ལོས་ཀྱང་མོད་དེ།བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀུན་དུ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་འཁོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་ཡིད་ ཀྱིས་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཚེ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ལ་མཆོག་ཏུ་མི་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགར་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་པས་ཡིད་འོད་གསལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་དང་། འོད་གསལ་མ་ ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མེད་པས་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་མིག་འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ལུགས་སུ་འབྱུང་བར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་མིག་འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་སྲིད་དུ་དྲི་མ་ མེད་པའི་དབང་པོ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་དེ་སྲིད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པས་ནི་དེ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་བྱེད་ན་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་པར་གྱུར་པ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ནི་དེ་དག་ཀྱང་བརྫུན་ཙམ་དུ་འབྱུང་བར་ཅི་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་སོ་ ཞེ་ན།དེ་ནི་སྔགས་དང་སྨན་གྱི་ནུས་མཐུས་དབང་པོའི་ཡོན་ཏན་དང་བྲལ་བར་བྱས་པ་ལས་སོ་ཞེའོ། །འོ་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟ་མིན་པ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པར་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེའོ།

因此，具有习气自性的意识，会做出顺应轮回的自性，那是在要认识意识本身的现象时，因为轮回也是无始的，所以，从先前积累的身体习气的力量中，如同魔术师所变幻的现象一般，以完全具有习气的意识所执持的，就是会变成轮回，如同魔术师所变幻的那样出现的轮回，也是不可思议的。因此，承认进入轮回并执着，当然是合理的，具有习气自性的意识所产生的一切，就叫做轮回。因此，由先前的业所产生的力量所束缚的意识，以习气的自性出现，是作为轮回的特征而出现的。当不执着于轮回的状态时，那时，习气的自性在任何地方都不存在，因此，就没有所谓的意识是光明，和不是光明，就会变成没有差别。因此，应该承认轮回如同魔术师所变幻的那样出现。另外，如果说看到的是魔术师所变幻的，那么，只要是无垢的根，真实的事物存在，那样的知识就不会做那件事，如果那样做，那么，在任何时候，都不可能产生真实地知道真实的知识。因此，如果想知道那些也只是虚假的出现，是从哪里产生的？那么，那是从咒语和药物的力量，使根失去功德而来的。那么，为什么不是在任何时候都那样呢？同样，为什么那样的结合也不是在任何时候都有呢？那是由于那时没有业的成熟，所以是那样的。

 ། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་མཐུན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་གང་ཞིག་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཁོར་བས་བསྒོས་པའི་ཡིད་དེ་བཞིན་པའི་ནུས་མཐུས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡིད་དེ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུའི་མཐུ་ཅན་དུ་མི་འདྲ་བར་གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་ཞེ་ན་སྲིད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་སེམས་ནི་ནུས་མཐུ རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་རྟོགས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ།།འདིས་ན་དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པས་ཡིད་ཐོགས་པ་མེད་པ་ནས་ལས་ཀྱི་སྲིད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ལས་མི་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་དངོས་པོར་གནས་ པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་གནོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ།།དེས་ན་སེམས་དེ་ཉིད་བག་ཆགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པར་སྐྱེ་བ་ལ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་ཀྱིས་མཐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་དེ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་ པ་དེའི་མཐུ་ལས་ནོར་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཀླུ་ཆེན་པོ་རྣམས་འོངས་ནས་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེ་ལ་བཀའ་ནོད་ཅིང་ལྷ་མོ་ཇི་ལྟར་བགྱི་ཞེས་སོ།།དེ་ནས་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེས་དེ་དག་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་སངས་རྒྱས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་གསུངས་ ནས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པའི་གླེགས་བམ་ཕྱུང་བ་གསུངས་པ།དེ་སྐད་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་མའི་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལས་མཆོག་མེད་པ་དེ་བས་ན་རྒྱུད་འདི་དང་མཚུངས་པ་ མེད་དེ།རྒྱུད་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབུའི་ཐོད་པ་ལས་སྔགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཏོན་པས་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དབུའི་ཐོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུད་ནི་བྱ་བ་ དང་།བྱེད་པར་ཉེ་བར་སྤྱོད་དོ། །བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གྲུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བྱ་བས་ན། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་ སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གླེགས་བམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་གཏད་པ་ཡིན་ནོ།

如果说，不相同的业的成熟，是从哪里产生的呢？如果说，是被轮回所熏染的意识，以那样的力量变幻出来的，那么，如果说，意识本身为什么会产生那样不一样的力量呢？那么，应该说，存在于有之自性的心，是具有各种各样力量的，应该这样认识。因此，由于它具有跟随有之自性的意识，所以，意识从无障碍的状态，进入到业的存在，由于各种不同的业，而存在于变幻的现象中，这种不可思议的产生，是没有任何损害的。因此，心本身产生为习气的变幻，是没有什么问题的。像那样所谓的咒语的力量等，是说，像那样的咒语，如同所说的那样，从它的力量中，财富增长等大龙们前来，向有图案的部众请示，应该如何做，女神啊？然后，有图案的部众对他们说，要与佛陀相应。像那样说了咒语的力量后，说了取出经续的意义是什么的典籍，听到那话语的时候，等等，所谓无上瑜伽母，是无上瑜伽母的续部，因为没有比这更殊胜的，所以，这个续部是无与伦比的，这个续部被称为佛顶，因为从佛陀世尊的头顶中，取出咒语等，所以，它的自性续部也这样称呼，从佛顶中出现的续部，是行为和，接近行为的。像那样的行为和行为，被称为佛顶。或者，佛陀这个词，是金刚的异名，头顶这个词，是指三角形的自性，所以，具有智慧和方便自性的，被称为佛顶。因此，为了摄受众生，有图案的部众把典籍等交给了金刚手。

 །གསང་བ་མཆོག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་ པ་སྟེ་དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཡང་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་འདི་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ལ་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་ལུས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ཀྱང་གཅིག་གི་དངོས་པོར་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་པ་ ཉིད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དང་།ཡང་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གཞག་པའི་ལུགས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་གང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཡང་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློ་རང་དང་གཞན་དུ་དམིགས་པས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟ་བུ་དེ་གསལ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། ། འདིས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་དག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དེ་བཞིན་པར་གྱུར་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས། འདིས་ནི་འདི་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་འདིའི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཡིད་ནི་འཁོར་བའི་བཅིངས་པ་ཡིན་པས་བདེ་བ་དང་སྡུག བསྔལ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གི་དངོས་པོར་ཡིན་པར་མང་པོའི་སོ་སོར་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ཟླ་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཡང་སོ་སོའི་མིག་གི་སྐྱོན་གྱིས་ཁ་ཅིག་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་ འགྱུར་བ་བཞིན་དུ།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡང་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། ཆུ་སྟེང་དང་བ་མང་ན་ནི་ཟླ་བ་གཅིག་པོའི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་མང་པོར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པ་ཡང་ཀུན་དུ་སྣང་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་ བཅིངས་པ་ཡང་བརྫུན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་མཁའི་འོ་ཟིལ་ལ་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་དངོས་པོར་གཟུང་བ་དེས་འཇིགས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་མངོན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཡང་དེ་ཡང་དག་པར་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེ་སྦྲུལ་ཉིད་ཀྱིས་ བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

所谓秘密殊胜，是指经续中所说的真实，那是极度秘密中的极度秘密，这存在于一切众生的身体中。那么，如果说，那真实的殊胜存在于一切众生的身体中，那么，一切众生的快乐和痛苦等，也应该被认为是一个整体，因为它的真实是究竟的自性，是唯一的。并且，一切众生也应该没有被束缚在轮回中，因为一切的真实自性是唯一的。而且，轮回和涅槃的安立方式也应该不存在，那么，世尊所说的这些如何关联呢？对此应该说，一切的究竟真实，是唯一的自性。即便如此，由于被轮回的习气所摄持，以及在无始的时间里，众生的心执着于自己和他人，所以，那样的真实没有显现出来。因此，只要存在轮回状态的见解，那么，如何证悟那样的真实呢？因此，由于不了解这个原因，所以，正确认识自己和他人的心是轮回的束缚，快乐和痛苦等，本来是一个整体，却被认为是许多个不同的个体，这是因为从无始的习气中产生的。例如，月亮明明只有一个，但是由于各自眼睛的缺陷，对有些人来说会呈现出各种不同的样子。他们的正确认识也产生为各种不同的事物。如果水面上有很多水泡，那么，同一个月亮的倒影也会被看到很多。同样，由于无知普遍存在，所以，被束缚也只是虚假的，痛苦由此而产生。例如，在空中的雾气中，把绳子看成是蛇，由此而感到恐惧，从而真实地体验到非常痛苦的感觉，然而，那痛苦实际上并不是由蛇本身产生的。

།དེའི་ཕྱིར་ན་བརྫུན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེ་བའི་འཁོར་བ་བཅོམ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་འཁོར་བར་བཅིངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་བདེ་བ་དང་ སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ།བདག་དང་གཞན་དུ་སོ་སོར་རིག་པ་དག་དེའི་ཚེ་ནུབ་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་ཆར་འབབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པས་ནི་དངོས་གྲུབ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཧེ་རུ་ཀའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ཧེ་རུ་ཀ་།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྐྱེད་དང་གནས་པའི་རྒྱུ་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་སྟེ། དཔེར་ན་སྦྲུལ་གཅིག་ཁོ་ན་རེས་འགའ་ནི ཀྱག་ཀྱོག་ཏུ་འདུག་།རེས་འགའ་ནི་དྲང་པོར་འདུག་ཀྱང་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སོ་སོར་དབྱེ་བས་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འཁོར་བའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་བལྟའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་དང དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།འོ་ན་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་འདི་ཀོ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོར་འབྱུང་ཞིག་གུ་སྟེ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུང་བ་ དང་འཛིན་པ་དག་གིས་སྐྱོན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ལྟར་དེ་ལ་གནས་སོ་ཞེ་ན།འདི་ལ་གསུངས་པ་སྤྲོས་མེད་དང་གོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྤྲོས་པས་མི་རིག་གོ། །ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་གོས་པའོ།།འདིས་ནི་གོས་པས་འདི་ལ་གཟུང་བ་མེད་དེ་གཉིས་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྲིད་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་འཁོར་བར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་བརྗོད་དེ། སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལ་སྤྱོད་པར་བརྩོན་པ་དེ་དག་རྣམས་ལ་སྟོན་པ་མཛད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་བར་དགོངས་སོ།

因此，即使是虚假的，也会产生痛苦。当摧毁了从那样的习气中产生的轮回时，那时，就不会再有被束缚在轮回中的痛苦，快乐和痛苦等也就不存在了，因为那时，将自己和他人分开认识的心已经消失了。 “虚空飞翔和降雨”等广说，是为了生起任何成就。同样，这里也说了要成就嘿噜嘎的伟大真实。 “大勇士嘿噜嘎”等中，“生起和安住的因”是指世尊本身是唯一的。例如，一条蛇有时弯曲地盘踞，有时笔直地伸展，但是它的本质并没有因为区分而存在。同样，世尊虽然是唯一的，但是却被视为显现出各种轮回的形象。同样，应该认识到世尊本身是存在和不存在的自性。那么，如果世尊本身是存在和不存在两种自性，那么，如何才能成为两者都不存在的实体呢？如果说，由于是一切事物的自性，所以，执着和能执着等过失就那样存在于他身上，那么，对此所说的是无戏论和无染污。究竟而言，世尊没有戏论，所以，不会被不存在的戏论所染污。为什么呢？因为没有染污，不存在的自性就是染污。因此，染污无法执着于他，因为两者都带有过失。如果说，他是存在和不存在的自性，那么，这又是什么意思呢？对此说了“行于有”，意思是，世尊以在轮回中普遍存在的存在和不存在的自性来表达，是为了向那些努力在轮回中行走的众生展示的实体。

 ། འོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་གཅིག་པུ་འཁོར་བའི་རྗེས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་འདི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཡིན། ཇི་སྲིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་རང་བཞིན་སྲིད་པའི་རྗེས་སུ འཇུག་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་སམ།འོན་ཏེ་མེད་ན་གང་གི་ཚེ་མི་ཤེས་ན་ནི་མི་ཤེས་པ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་དེའི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་སྲིད་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྟེ། གང་ཡང་ཤེས་པ་དེ་ སྔོན་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་དུ་མ་སྐྱེས་ན་ནི་སེར་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རིག་པ་མེད་པ་དང་།ཟླ་བ་གཅིག་པུ་མེད་ན་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་དེས་ཇི་ལྟར་རིག་པར་འགྱུར། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཤེས་ནས་སྲིད་པར་འཇུག་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་རང་རིག་པའི་རང་ བཞིན་གྱིས་འཇུག།།དེ་ལ་གལ་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པས་འཇུག་ན་ནི་སྲིད་པ་འདི་ཡང་དེ་ལྟར་རིག་པས་ན་སྲིད་པ་འདི་ཡང་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་སོ་སོར་གསལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ལ་འདི་དག་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན།སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ན་སེར་པོའི་དངོས་པོར་བློ་སྐྱེ་སྲིད་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྣ་ཚོགས་པའི་སྲིད་པ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་རབ་ཏུ་གསལ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཡང་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་ཀུན་ གྱི་རང་བཞིན་དེས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་གཉིས་པོ་རྣམས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་དེའི་ཕྱིར་ནའོ།།དེ་ནས་ཡང་དེ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེའི་ཚེ་སྲིད་པ་རྣམས་འདིར་རིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་གཞན་ཉིད་ དུ་རིག་པར་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་ནི་དེ་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་བུམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྣམ་བུའི་ཤེས་པར་གྱུར་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་དག་ནི་བརྒལ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་སྲིད་པ་སྟེ། འདིར་ཤེས་ པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་རང་མ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིས་གཡོགས་པས་གཞན་དག་ཏུ་གསལ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ།

那么，如果真实性的智慧是唯一的，并且安住在轮回之后，那么，如果它与存在和不存在的真实自性两者都分离，这又怎么合理呢？世尊的自性如何才能完全了解进入存在呢？或者，如果没有，那么，当不了解时，不了解的那时，他的自性的存在，如何才能以存在和不存在的一切行境的自性而存在呢？如果说，了解的那个，没有仅仅生起为蓝色的实体，那么，就不会有生起了解为黄色的自性的认知，如果说，没有一个月亮，那么，它如何才能被认知为两个的形象呢？然后，如果说，世尊在了解之后进入存在，那么，那时，他会以自知的自性进入。如果说，他是以自己的自性通过认知进入，那么，这个存在也会那样被认知，那么，这个存在又如何能清楚地显现为存在和不存在的一切自性呢？因为他的自性与这些自性分离。如果说，显现为蓝色的自性，那么，就不可能生起认知为黄色的实体的想法。因此，这个各种各样的存在，以什么样的自性完全显现，那么，世尊也不会以存在和不存在的一切行境的自性完全显现，因为他的自性与两者分离。然后，如果说，他以他者的自性进入认知，那么，那时，这些存在就不会被认知，因为在任何时候都不会生起认知为他者，因为认知为他者的自性不是他的本质。正如瓶子的认知不可能变成布的认知一样，这些是辩驳。由于真实性的自性是认知，所以，存在是这样的。虽然这里是认知的本质，但是，由于被自己不了解的因所覆盖，所以，会清楚地了解为其他。

།དེ་ཉིད་ཀྱི་ན་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ་འཁོར་བ་ལ་བྱར་བརྗོད་ལ་དེ་ཡང་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཀུན་ནས་བཀབ་ཅིང་བསྒྲིབས་པས་ན་ཀུན་ རྫོབ་ཅེས་བྱའོ།།གང་གི་ཚེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདིས་ངེས་པར་རིག་པར་གྱུར་ན་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་འཁོར་བར་ཀུན་དུ་འཇུག་།དེའི་ཕྱིར་ན་གང་ཡང་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་དེ་རིག་པ་འདི་ནི་ལོག་པའི་ལྟ་བའི་སྐྱོན་གྱི་འཁོར་བའོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ ན་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་གིས་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་ཡང་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ།།དེ་ལ་གཞན་པའི་དེས་དེ་རབ་ཏུ་ཤེས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གིས་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པས་སྔོན་དུ་ བརྗོད་པ་དེ་དག་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།མིན་ཏེ་གཞན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་ཁས་བླངས་སམ་ཅི་གང་གིས་གཞན་རབ་ཏུ་ཤེས་ན་ཇི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཅི་ཞེས་བྱ་ བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ན་ནི་དེ་སྲིད་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པས་འདི་སྲིད་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། སྲིད་པ་ལུགས་སུ་འབྱུང་བ་འདི་དག་ཀུན་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི་ལིང་ཏོག་གིས་ལག་པས་བྱས་པ་བཞིན་ དུ་བརྫུན་གྱི་རྣམ་པར་ཀུན་དུ་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་དང་ཅི་ཞིག་ལས་ཤེ་ན། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ལོས་ཀྱང་མོད་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་འཁོར་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ཡིད་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྨིག་རྒྱུ་བའི་ དངོས་པོ་ལ་ཆུའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྟར་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་སྲིད་པའི་དངོས་པོར་སྣང་བ་ལ་འགལ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དེ་འཁོར་བ་ཡིན་པར་གྱུར་པས་ན་དེས་ཇི་ལྟ་བའི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས་བརྫུན་གྱི་ངོ་བོར་རྟོགས་ པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་པ་ཡིན་པ་ཞིག་ན་སྟེ།དེ་ཇི་སྲིད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ལྟ་ལོས་ཀྱང་མོད་ཀྱི། གཞན་བདག་གིས་ཀྱང་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པར་འགྱུར་རོ།

那么，所谓的世俗谛，是对于轮回的言说，并且，它也因为完全覆盖和遮蔽了真实性，所以被称为世俗谛。当真实性被它确定认知时，因为变成了自己的自性，那么，那时，如何能普遍进入轮回？因此，任何以他者的自性认知它，这是邪见的过失的轮回。那也像，患有眼翳的眼睛，即使对于无垢的虚空，也显现为具有毛发交错等一样。如果说，他者完全了解它，那么，它如何是了解？因为，所谓以它自身了解，这个意义是不如实，所以，之前所说的那些，不是用来驳斥的。不是的，所谓以他者完全了解，这个真实性，是自性上完全如此了解的，难道不是吗？如果以他者完全了解，那么，如何是完全了解它的自性呢？会变成这样的过失。如果那样，那么，它又如何会存在呢？因此，因为它不了解它的自性，所以，它会变成存在的本质。这些存在的出现，都像被业的习气所蒙蔽的眼睛所做的一样，以虚假的形象普遍出现。那么，那样的那些又从何而来呢？从先前业的成熟之力而生，那样承认也是可以的，只要进入轮回，就会随之进入。因此，就像在阳焰的实体中认知为水的形象一样，在这里，真实性显现为存在的实体，没有任何矛盾。因此，因为它变成了轮回，所以，就像它不了解阳焰等的自性，而在某些地方生起认知为虚假的本质一样，那么，真实性如何是认知它的呢？只要真实性完全显现，就承认是所谓的涅槃，也是可以的。其他自我也在某些地方会变成涅槃。

།དེས་ན་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་མ་ཤེས་པས་ཀྱང་དེ་རང་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལས་ཇི་བཞིན་པས་རང་རང་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གོ་འཕང་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡུལ་ན་རི་ཀེ་ལའི་གླིང་ནས་འོངས་མ་ཐག་པའི་མིས་ མེ་འདིའི་རང་བཞིན་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་ཤེས་ཀྱང་དེ་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང་མྱང་བ་ན་གྲང་བ་སེལ་བར་མི་འགྱུར་རམ།དེའི་སྟེང་དུ་ཡང་དག་པར་རེག་ན་སྲེག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རམ་ཅི་དེ་བཞིན་དུ་བཅའ་སྒ་འདྲ་བར་རིག་ནས་དུག་ཏུ་མ་ཤེས་པས་ཟོས་ན་ཁ་ཆུ་འཛག་ ཅིང་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་རྣམས་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཅི།དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་དེ་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་དུ་དེས་མི་ཤེས་པས་འཁོར་བ་ཡིན་ལ་གཞན་ནི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་སོ་ཞེས་པ་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མིན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ན་ཡང་རང་རང་གི་དགོས་པས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ།ཅི་མིང་གི་ཚིག་དེ་གང་ཞིག་གཞན་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ན་གཞན་པོ་དེ་རང་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དེ་དེའི་དགོས་པར་འབྱུང་བ་མིན་ནམ་ཅི་འོ་ན་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་ཡོད་པས་སྲིད་པ་རྣམ་པར་བཅད་མི་ དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།མིན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བར་བརྗོད་པ་ནི་མིན་ཏེ། གང་དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པས་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པར་མི་འགྱུར།མི་འགྱུར་བ་གང་གི་ཚེ་གང་ཞིག་གང་གིས་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ལས་སོ།

因此，即使不完全了解它的自性，也仅仅通过自我认知，如实地获得各自的涅槃果位。就像，一个刚从远方岛屿来的人，即使不知道“火的自性是燃烧”这件事，但当他如实地接触和感受火时，难道不会消除寒冷吗？如果进一步接触，难道不会被烧伤吗？同样，如果认知为类似草药，但不知道是毒药而吃了，难道不会出现流口水、昏厥等现象吗？因此，说“因为它不了解真实性的自性，所以是轮回，而他人则是因为了解了自性”，这种说法是不合理的。不是的，即使如实地完全了解了真实性的智慧，也会因各自的需要而产生。难道，当某个名称的词语，在其他完全显现时，那个其他完全显现，不是为了它的需要而产生吗？那么，那时，因为一切都有真实性的认知，所以，不需要断除存在了吗？不是的，仅仅体验真实性，就说存在的事物变成无有的体性，即涅槃，不是这样的。因为，仅仅那样，并不能导致涅槃。了解真实性不会变成涅槃。如果不会变成涅槃，那么，何时，由什么变成涅槃呢？从认知真实性本身。

 །ཅི་ཞིག་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་སྲིད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་ཇི་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་ངེས་པར་རིག་པར་མ་བྱས་པས་ཏེ། ཇི་ལྟ་བའི་ རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་གང་གི་ཚེ་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གཞག་པར་བརྗོད་ཀྱི་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡོད་པ་མིན་པ་གང་གིས་ན་ཐམས་ཅད་མྱ ངན་ལས་འདས་པར་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ།གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་བརྫུན་པའི་བློར་གནས་པ་ཅི་སྟེ་མིན། དེས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་རིག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་བརྗོད། འོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ལས་མ་རྟོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པར་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་འཐོབ།གང་ཡང་དེ་ཤེས་པ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་འབྱུང་ན་གཞན་ཞིག་ལས་དགོས་པ་དེ་འབྱུང་བར་གཞག་གམ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་དེ་ལས་གཞན་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་ཐུན་མོང་བའི་དགོས་པའི་མཚན་ཉིད་རང་རིག་ པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐུན་མོང་བའི་དགོས་པ་ཉིད་སྔོན་པོ་དང་།སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་སྣ་ ཚོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དོ།།དེའི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་དེ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ།

如果这样，那么那时也会全部变成无有吗？不是的，因为没有确定地认知如实自性。当认知如实自性时，那时，认知为真实性时，就安立为涅槃。而进入存在之海的众生，因为没有如实地理解它的自性，所以，不是全部都变成涅槃。因为执着于二元对立的事物，所以，它存在于虚妄的意识中，难道不是吗？因此，对于那些没有完全了解真实性自性的众生，如何说他们拥有真实性呢？那么，从涅槃中，没有证悟的真实性的必要，会获得什么呢？如果说，仅仅了解它，不会产生涅槃，那么，就安立从其他地方产生必要吗？不是的，从它之外的那个，也是存在的，共同的必要体性，名为自证自性，一切的智慧，名为自证，共同的必要，是认知蓝色和黄色等各种不同形态的差别。因此，真实性的智慧，自证，是存在于有和无等各种形态之中。它的特殊必要是，涅槃的体性，是特别地认知意义的自性，对此，没有疑惑。

 །འོ་ན་ཅི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་རང་རིག་པའི་མིན་པ་གང་གིས་ན་ རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་ལས་འདི་ཁྱད་པར་དུ་སོ་སོར་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་ན་ནི་བརྒྱ་ལ་ལན་འགའ་ཞིག་ནའང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།རང་རིག་པའི་ལས་གཞན་པ་གང་ཞིག་ ཏུ་ཡང་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་པར་བྱེད་པ་འདི་ཅི་རིགས་དེས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རིག་པ་མེད་དེ་བེམས་པོ་ཙམ་གྱིས་གསལ་བར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དམ་ཅི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།མིན་ཏེ་མིག་དང་རྣ་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ཡུལ་རྣམས་ ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་བུམ་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ནས་རིག་པ་ལས་བུམ་པར་རིག་གོ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཡང་དེ་ཉིད་བེམས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན།གཞན་དག་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་གསལ་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་ཡེ་ཤེས་གཞན་ཞིག་གིས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཡང་གཞན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞིག་དགོས་ལ། དེ་ལ་ཡང་གཞན་པ་ཞིག་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་གནས་སོ། །དེ་ ནས་ཡང་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན།ཅི་ད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲའམ་དེ་ལྟ་བུ་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་སྨྲའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འབད་པ་མི་དགོས་པར་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། བེམས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཡང་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་གནས་པ་ཉིད་དེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་པར་དུས་ཐམས ཅད་དུ་ཡོད་པ་སྟེ།ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་དག་ལ་འགའ་ཞིག་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཇུག་པ་མེད་པས་ནའོ་ཞེ་ནའོ།

 那么，如果涅槃的自性不是自证，那么，自证体性的必要，像这样特别分别陈述，如果是这样，那么，即使百次中几次，涅槃也不会成为证悟的自性，因为没有自证的自性。在自证之外的任何地方，如何认知它，这是不合理的。因此，瓶子等也没有自性地认知，仅仅是物质，没有清晰地产生，难道不是吗？如果说，涅槃也是这样，那么，不是的。因为眼睛、耳朵、作意和境等因缘，瓶子的形态的识，正确地产生后，从认知上，认知到瓶子，知道，这样说，但它本身是物质的缘故，没有其他能产生清晰的事物，涅槃也是这样，那么，不是的。因为它是智慧的自性，用其他的智慧来认知智慧的自性，是不合理的。因为还需要其他的智慧，而且还需要其他的，就会陷入无穷的过失。然后，如果说，涅槃也是智慧的自性，那么，现在，是说涅槃也是物质的自性，还是说它是那样的自性呢？那么，瓶子等一切的自性，也会变成涅槃。如果那样，那么，一切众生不需要努力就会完全解脱，因为瓶子等一切都安住在那个自性中。由于是物质的自性，瓶子等和涅槃，没有任何差别。然后，如果涅槃是智慧的自性，那么，存在的事物，在任何时候，都会陷入不存在的过失，因为蓝色等的识，像那样，在任何时候都存在。因为是智慧，蓝色等的识，和涅槃的识，没有任何差别，所以会这样说。

 །མིན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི་ཡེ་ ཤེས་མིན་པ་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་དང་།ཤེས་པའི་བྱ་བ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་ན་འབྲས་བུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐུད་པ་ནག་པོ་བཏགས་པ་ལས་སྣམ་བུ་དཀར་པོར་གྱུར་སྲིད་པ་ནི་མེད་པ་དང་། འཇི་བ་ལས་སྣོད་དུ་བྱས་ན་ ཟངས་ཀྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོས་པ་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་།དེ་ལས་གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ་ཞེས་གཞག་པར་བྱ་བ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྨྲས་ པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོས་པ་རང་རིག་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་འདི་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ།།ཅི་རང་རིག་པ་ལས་གཞན་པ་ན་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་འགལ་ལོ་ཞེ་ ན།མིན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་རིག་པ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ན། རང་རིག་པའི་དགོས་པ་དང་ཞེས་དབྱེ་བར་ཡོད་པ་དེ་དང་། གཞན་པའི་དགོས་པ་འདི་ཡང་རང་རིག་པ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་འདིས་ནི་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ འགལ་ལོ་ཞེ་ན།མིན་ཏེ་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་རིག་པ་ཙམ་ཐུན་མོང་བ་དེ་ལས་དབྱེ་བར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་རང་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡང་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དོ།

  不是的，涅槃的智慧是从真如的智慧中产生的，不可能产生不是智慧的，而且，认知的行为不是认知，这是非常不合理的，如果用因的差别来区分，那么，果也会有差别。就像用黑线编织，不可能变成白色的布一样，如果用泥土做成容器，不可能变成铜的容器，因此，真如智慧的必要，是自证的体性，而且，从那之外，还有特别的涅槃体性，如何领会它的自性呢？像这样安立，这些是什么样的呢？对此，所说的是，真如智慧的必要，从自证中，涅槃体性的必要，这个不是自证的自性，不可能变成其他的产生。什么？从自证之外，会变成不是自证，这样有矛盾吗？不是的，涅槃体性的必要，它本身就是自证。这是什么样的呢？自证的必要，这样区分的，和另外的必要，这个也承认是自证，这样区分是矛盾的吗？不是的，仅仅是自证这个词，并不会使一切都变成自证的一个事物，因为各自的区分是分开的，因此，仅仅是蓝色和黄色等的自证的识，各自的本体也不会变成一个。因此，真如智慧的必要，涅槃的体性，仅仅是自证的共同点，从那之中，是分开安住的。因此，仅仅是自证，存在的事物，也都是完全分开安住的。因此，领会涅槃，也是因为自证的自性，所以是存在的。

།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ན། ཅི་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་པ་ དང་།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་དག་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་ཡིན་ན་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཉིས་སུ་གཞག་པ་དེ་དག་གིས་རབ་ཏུ་སྨྲས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ལེགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཡང་དོན་དམ་པ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ བཞིན་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་གཞག་པའི་རྟོག་པ་ཉིད་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་གནས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ལ་ནི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་རྣམས་འགའ་ཡང་མེད་དེ།བཀའ་ལས་བློ་ གྲོས་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ་བདེན་པ་དང་བདེན་པ་མིན་པ་གཉིས་ཀར་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་བག་ཆགས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་དེ་མ་ཐག་པར་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ལོས་ཀྱང་མོས་ཏེ་ས་བོན་དེས་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་བྱས་པ་ལ་བྱའོ།།དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་འདྲངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པ་དེའི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་འདྲངས་པ་དག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཞན་ན་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟར་གྲུབ་ པ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྔོན་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་རང་རིག་པ་འདི་གང་གིས་དགོས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་དེ་སྲིད་པ་འདིར་འདིའི་རང་བཞིན་སྟོན་ཅིག་།རིག་པའི་རང་བཞིན་དེ་མི་ ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་ལྟར་བུམ་པའི་མགྲིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པར་བུམ་པ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་བས་འདིའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་ཅན་ཞིག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་བའམ། འོན་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅན་ཞིག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་སྟོན་ཅིག་།དེ་ལ་དངོས་པོའི་ ཕྱོགས་སུ་གནས་ན་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་སྦྱོར་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ།

如果说，像如实地证悟真如的自性那样，就会变成涅槃，那么，就会变成仅仅是想要说就说的情况。真如，和涅槃，和解脱等，只要是存在的那些，都只是名称的同义词而已，那么，安立为行为和能行两种的那些，所说的这些怎么会好呢？虽然在胜义谛上没有差别，但是依靠世俗谛，仅仅在世俗谛上安立的分别，一切行为和能行等的区分，都只是安住在世俗谛上，在胜义谛上，行为和能行等，两种区分什么都没有。经中说，大慧，一切法都是不生的，即不是生于真实，也不是生于不真实。因此，从远离习气和分别中，如实地证悟真如的智慧，在那之后立刻就会趋向涅槃，因为那个种子，像那样在世俗谛上做。而且，如何从欢喜中产生呢？像那样在世俗谛中成立的，欢喜和产生，在涅槃之外什么都没有，但是像那样成立。那么，在涅槃之前，证悟本身如何产生呢？对此说，是自证的自性。不是的，这个自证，因为什么必要，那个智慧的自性，在存在这里，请显示这个自性。如果不知道认知的自性，那么，就像不知道瓶子的颈部等，不能说知道瓶子一样，会变成把这个自性执着为有实体的，或者，会变成执着为没有实体的，请显示。对此，如果安住在实体的方面，那么，通过远离一和多的自性的结合，真如也只会变成完全不安住。

།དངོས་པོ་མེད་པར་རྗེས་སུ་གནས་ན་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོ་ཉིད་དེ་ལྟར་མེད་པས་ དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་སྟོན།དེ་ནས་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པར་སྟོན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་དེས་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་ གྱིས་ན་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་ཡང་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་དེ་ཉིད་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདི་བྱ་བ་རྣམས་ཅི་ཡང་མི་བསྐྱེད་ན་ནི་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ཏེ།ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ན་རིག་པ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཁོ་ནའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་བཞིན་དུ་ཡང་དེ་ལ་རང་རིག་ དེ་ངེས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཡེ་ཤེས་དེ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་དགོས་སོ།།དེ་དག་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྔར་གྱི་བཞིན་དུ་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ་དངོས་པོ་ནི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

如果安住在无实体的后面，那么，无实体是实体先行的缘故，实体本身像那样不存在，如何显示无实体的自性存在呢？然后，如果说，显示远离二者自性的那个是真如，那么，即使那样，具有认知的实体，因为那个智慧是具有生的，所以，以具有所缘的自性，就变成了实体，因此，在一切处都是行为和能行的实体的特征。然后又说，这个智慧没有生，因为那个是自证的自性，那么，如果那样，那个智慧不产生任何行为，那么，那个如何不是不存在呢？因为远离一切能力，就像石女的儿子一样，如何变成认知呢？因此，涅槃会变成完全远离一切能力的空性自性。即使是那样，如果那个自证必定存在，那么，那个智慧必须承认是具有行为和能行等。如果那些像那样，就会像之前一样，变成执着实体的过失，因为实体是具有行为和能行的特征。

 །དེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ན།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལ་དེ་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པ་ཡང་མེད་པ་དེས་ན་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་སྐྱོན་དུ་གནས་པ་ཇི་ཙམ་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་བཞིན་པའི་རིག་པའི་དངོས་པོ་ མེད་པའི་ཕྱིར་ན།དེ་དེའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་དེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་སོ་སོར་རིག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་ཅི་སྟོན་ཅིང་བརྗོད་པ་མེད་ཅེས་ཏེ། དེ་མེད་པས་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཞིག་སྟེ་མེད་དམ། ཇི་ལྟར་ ལྐུགས་པ་ལ་སོགས་པས་རོ་མཆོག་མྱངས་པ་ན་སྟོན་པར་མི་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ལས་རོ་མྱོང་བ་མེད་དམ་ཅི།ནུས་པ་རྣམ་པ་མང་གསུངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུད་གཞན་དག་ལས་རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་འདིར་ གང་གསུངས་པའི་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པར་བརྗོད་དེ།ལན་ཅིག་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བར་མཛད་པ་དང་། འདིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཡང་མི་དགོས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་བཟླས་པ་འབུམ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཡང་ འགྲུབ་བོ།།སྐུ་གཟུགས་དག་ནི་དགས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནུས་མཐུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་གཞུག་པར་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྐུ་གཟུགས་དགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མཐོང་བས་གདུལ་དཀའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བར་འགྱུར་ལ།དེས་ཆོས་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་རོ། །རང་གི་གཟུགས་ནི་བསྒྱུར་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་མིང་གཟུགས་བོར་ནས་སེང་གེ་དང་སྟག་མོ་ལ་སོགས་པའི་ གཟུགས་སུ་བྱེད་པའོ།།གཞན་གྱི་གྲོང་དུ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ཡོངས་སུ་བོར་ནས་གཞན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་ནུས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུག་བསལ་བ་དང་།ནུས་མཐུ་འཕྲལ་དུ་དབྱུང་བ་འདིར་བརྗོད་ཅིང་སྟོན་ཏོ།

然后，同样因为二者的相和离相的自性，那个真如中，连那样的自性认知也没有，那么，智慧安住于执着行为和能行等实体的过失有多少呢？即使那样，因为没有那样的认知的实体，那个的涅槃是怎样的呢？如果说，涅槃也会变成没有各自认知的过失，不是的，因为没有什么是显示和说出的，因为没有那个，自证的自性也会消失，不存在吗？就像哑巴等品尝最胜味道时，不能显示，难道没有从实体中体验味道吗？“宣说多种能力。”等，是从其他续部中说此续部特别殊胜，在此续中所说的咒语等的真如，说是仅仅听闻就能成就，念诵一次，就赐予悉地，并且，这里不需要事先修持，同样，没有念诵百万等也能成就。“身形是调伏。”等，是瑜伽士宣说各种能力自性，为了引导众生。因此，身形调伏等，是从那以外见到不共的，会调伏难以调伏的众生，由此成为宣说佛法的法器。“自己的形象是转变。”是舍弃各自的名相，变成狮子和老虎等的形象。“进入他人的城市”是完全舍弃自己的身体，让自己的意识进入他人的身体，能做那些等一切能力的是佛顶瑜伽士。然后，“还有要说的”等，是这里宣说和显示解毒和立即发出能力。

 །དེ་ནས་སྦྱོར་བ་བཅོ་བརྒྱད་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟོས་ཏེ་མྱོས་པར་བསླད་པར་བྱ་བ་གསུངས་པ། ས་ལི་ཀ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་གི་ཚེ་ དུས་ཟོས་ཏེ་མྱོས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ས་ལི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་སྔགས་པས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ཟོས་པ་རྣམས་འཚོའོ། །རིག་པ་འཛིན་པ་ནི་འབྲས་བཏགས་པ་ལས་རིག་པ་འཛིན་པ་གཉིས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱན་པོ་ འགྱེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་ཟོས་པ་འདི་ཡོད་པ་དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པའི་སྔགས་པས་རྒྱན་པོ་རྩེ་བར་བྱས་པ་ལས་དེ་ནས་ཟོས་པ་འདི་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་རྔ་བརྡུངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཏེ་དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་སྔགས་པས་བྱའོ། ། མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཧེ་རུ་ཀའི་དངོས་པོ་དེ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་པ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་རབ་བཤད་པ། །ཅི་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨའི་རྩའི་ནང་ན ཁུ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་རྒྱུ་བའི་གནས་པ་དེ་ཡིན་མོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མ་རིག་པའི་མུན་པས་གཡོགས་པས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དེས་དེ་ལྟ་བུར་བཟུང་བས་འཁོར་བར་བཅིངས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ པདྨར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་པའི་ཆོ་གས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་རྣམས་ཚོགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་སྟེ།དེ་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་པར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཆོག་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལས་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་ཏེ།དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དེ་ཉིད་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྔགས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ དེ་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ་དེ་ཐམས་ཅད་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་སོ།

然后，说是宣说了十八种调配，是说吃了后使其迷醉的调配。“沙利卡的调配和。”等，是说在何时吃了迷醉的时候，那时，如所说的沙利卡等的调配，是咒师所做的。然后，刚刚做了调配就吃，那些就会活过来。持明是，从果实挂上，要做两个持明。 “掷骰子和”是说，在有这个吃的东西的地方，由具有禅定的咒师掷骰子，由此，这个吃的东西会活过来。然后，用敲鼓的调配等，咒师要做那些等十八种调配。宣说了最胜智慧黑噜嘎的实体，完全明亮。然后，还有详细的解说。“如实那个智慧胜。”等，是说，俱生喜悦自性的智慧，在智慧莲花茎内，以精液的形象流动的安住，虽然是那样，但是，因为这些所有众生都被无明的黑暗遮蔽，以执着的自性，那样执着，所以被束缚在轮回中。从那个智慧莲花中，以俱生智慧，如实认知，从坛城轮的诸神集会中体验，在那里，如实认知无执着的智慧胜，会变成摄取精华等一切，因为一切悉地的主体就是那个智慧。像那样成就的智慧所加持的，那个就是悉地之处，不依赖于那以外的咒语和药物等的调配，因为那一切都是它的自性，这样想的。

།སྦྱོར་བ་གསང་བར་གནས་པའི་རྩ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དྲིས་པ་ལས་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་སྟེ། གསང་བར་ གནས་པའི་རྩ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དེ་དག་ནི་བདེ་བ་མཆོག་གི་རྒྱུ་དེས་རི་མོ་ཅན་ནས་མཛེས་མ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ངོ་མཚར་བའོ།།བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྡེ་མ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྩའི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་དེ་ ནི་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་གསལ་བར་མཛད་པ་གསུངས་པ། འདི་དེ་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འབྱུང་གནས་རྩ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་རྩ་གང་དག་དགའ་བ་ཆེན་ པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་པ་ནི་རི་མོ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཉིད་ནི་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་བར་མཛད་དོ། །འདི་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་བླ་ན་མེད་པ་ སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ལེའུ་དང་པོའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་པདྨ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བརྙེས་པས་མཛད་པའོ།། །།ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཡང་དག་རབ་བཤད་པ། །ཞེས་བྱ་བ ལ་སོགས་པ་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྤོས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའི་སྔགས་དེ་སྲིད་པ་གསུངས་པ། ཨོཾ་བུདྡྷ་ཀ་པཱ་ལི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ོཾ་ཧཱཾ་ཧཻཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་ཆའི་སྔགས་ཏེ། སྙིང་ག་དང་། མཚོག་ མ་དང་།སྤྱི་གཙུག་དང་། ཕྲག་པ་དང་། མིག་དག་དང་། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་གོ་ཆ་བྱའོ། །ོཾ་བུདྡྷ་ཀ་པཱ་ལི་ནི་ཨཱ་ཁཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེ་སྤྱན་དྲངས་པའི་སྟེ། ཡང་དག་པར་བྱོན་ནི་བྱིན་གྱིས་རློབ་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནས་གཏོར་མ་དང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཟིན་ནས་སླར་ཡང་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའི་སྔགས་གཞན་དག་གསུངས་པ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཀ་པཱ་ལ་བཛྲི་ཎི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དག་གིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྩོལ་ བར་འགྱུར་རོ།

“调配秘密安住的脉。”等，是问有图饰部的实相如何，由此讲述有图饰部的自性如何。秘密安住的脉，是说那些脉是殊胜安乐之因，由此从有图饰中，称为美貌，是奇妙的。安乐自性的智慧，称为部母。像那样的大安乐智慧的实体，从脉的因中如实生起的，称为有图饰部。也阐明那个就是大乘，说“此那个就是大乘。”等。“生处脉是瑜伽母。”是说，生处的脉，安住于大喜悦智慧的，是有图饰的自性，那个就是称为大乘。因此，那个就是最胜智慧，是一切悉地的修法，这样阐明。这些是瑜伽母的无上续，称为佛陀颅鬘，续之王的第一个章节的注释，由大成就者，大智者莲花金刚所著。现在，讲述咒语的悉地。“然后，如实详细解说。”等，是说，为了成就瑜伽母们，给予香等的咒语，这样宣说。“嗡 布达 嘎巴利尼”等。 “嗡 杭 嘿”等，是盔甲咒，心间，喉间，头顶，肩膀，眼睛以及一切肢体，如次第一般，用这些做盔甲。“嗡 布达 嘎巴利尼 阿康”等，是迎请瑜伽母有图饰部，为了如实降临加持。然后，做了食子和供养等之后，再次请求返回的其它咒语，这样宣说。“嗡 玛哈 嘎巴拉 班杂里尼”等。像那样，瑜伽母会给予一切悉地。

།དེ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱེད་པའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུངས་ཏེ། སྦྱོར་བ་གང་གིས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་གསུངས་པ། འབྲས་དཀར་པོ་བླངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་འབྲས་ དཀར་པོ་བུ་མོ་གཞོན་ནུ་མས་ཞིབ་མོར་བཏགས་པ་བྱས་པ་ལས་གཟུགས་བརྙན་ནི་གཞོན་ནུ་མས་བཏགས་མ་ཐག་ཏུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་བྱའོ།།གཟུགས་བརྙན་དེ་ཡང་གདོང་པ་གཅིག་པ་ལག་པ་བཞི་པ་བྱའོ། །དེའི་ལག་པའི་མཚོན་ཆ་གསུངས་པ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བླངས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱའོ། །བཟླས་པར་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱང་གསུངས་པ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བཛྲེ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ནས་ཆུ་ལ་ལན་བདུན་ཡོངས་སུ་བཟླས་ནས་གཟུགས་བརྙན་ལ་བསྐུའོ། །དེའི་ལྷག་མས་རང་གི་ཁ་བཀྲུས་ན་མི་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་དེ་ལྟ་བུས་རྣལ་འབྱོར་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་རོལ་པ་དྲུང་ཉིད་ན་བྱེད་ཀྱང་གང་གིས་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ ་ནས་འོ་མས་རང་གི་ཁ་གདོང་བཀྲུས་ན་སླར་མཐོང་བར་ཡང་འགྱུར་རོ།

那是讲述隐身之调配，以何种调配，瑜伽士连同天、非天和人们也看不见的隐身调配，那个讲述了。“取白色米。”等。其中，白色米，由年轻少女细磨成粉，由此造像，是刚被少女磨好后，自己做成造像。那个造像，也做成一个面孔，四只手臂。讲述其手臂的兵器，“卡杖嘎。”等。“金刚所生。”是说不动佛。如所说的那样，按照仪轨取用，瑜伽士念诵一百零八遍咒语。也讲述了要念诵的咒语，“嗡 玛哈班匝。”等。然后，对水念诵七遍，涂在造像上。用剩下的水洗自己的脸，就会变得看不见。然后，像那样，瑜伽士即便在各种嬉戏中，在面前做，也没有任何人能看见。然后，用牛奶洗自己的脸，又会变得能看见。
--------------------


D1654

།མཚོན་ཆ་རེངས་པར་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུངས་པ། གཟུགས་བརྙན་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དེའི་སྙིང་གར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་བྱ་བ་ མ་ཡིན་ཏེ།དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མེས་ཤིང་བང་ག་གཙོར་སྙིང་གར་བཅེར་ཏེ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་ཚངས་པའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡོག་པར་བསྐུས་ནས་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་བླངས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟ་ བུའི་ཐལ་བའི་སྦྱོར་བ་འདིས་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་བལྟའོ།།གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་བསྒྲུབ་པའི་ཐལ་བ་དེས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་ལ་བྱུགས་ནས་ཁྲོས་ཏེ་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་དྲག་ པོ་སྟོང་ཡང་མགོ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་སྨྱོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཐལ་བ་འདི་ཉིད་ཏིལ་མར་བཟང་པོ་དང་བསྲེས་ནས་མིག་ལ་བྱུགས་ན་དཔག་ཚད་སྟོང་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བར་ འགྱུར་རོ།།དེ་དངོས་པོ་དེ་རྣམས་མཐོང་བར་གྱུར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་སྦོམ་པོ་དང་ཐ་ལྟག་གིས་བརྡེགས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་རང་ཉིད་འོངས་ནས་གམ་དུ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་གཞན་ཡང་གསུངས་པ། ཐལ་བ་དེ་གི་ཝང་ གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་པས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འདི་བྱས་ན་འདིས་ནི་དམག་གི་ཚོགས་སྟོང་ངམ་འབུམ་ཡང་ཁས་བུབ་ཏུ་འགྱེལ་བར་འགྱུར་རོ། །བཀྲུས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཐེ་བོ་དེ་འོ་མས་བཀྲུ་བར་བྱས་ན་དགྲ་བོ་རྣམས་སླར་ ཡང་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ།།གཞན་ཡང་ཐལ་བའི་སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དུ་སྦྱར་བ་ལས་གསེར་དུ་འགྱུར་བར་བལྟ་བ་ཡང་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤིང་བང་གའི་ཁུ་བ་ཞེས་ནི་ཤིང་བང་གའི་བཅུད་དོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བར་གཞུག་གོ། ། ལྕགས་ཀན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱེ་མར་བྱས་པ་ཡང་དེར་བླུགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་དབྱུག་པའི་བཅུད་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །མཁྲིས་ཆེན་གྱིས་བསྣོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིའི་མཁྲིས་པས་བསྣོ་བའོ།

关于使兵器坚固的详细方法，如“那个形像”等所说，不是按照所说的形像的心间所显示的方法去做，而是以尸陀林的火，以棺材木为主，在心间紧紧地固定，并以梵天的金刚杵，将毗卢遮那的形像完整地涂抹后焚烧，取其灰烬，以及“金刚所生”等都已阐明。像这样的灰烬的修法，也能看到能使恶毒者彻底毁灭。如“一切恶毒者”等所说，通过修法所成就的灰烬，涂抹在瑜伽行者的身上，仅仅是愤怒地看一眼，即使是一千个强大的敌人也会俯首称臣。同样，仅仅是心里想着，就能使人发疯。同样，如果将这个成就的灰烬与上好的芝麻油混合，涂在眼睛上，即使在千里之外的东西也能看到。当看到那些东西时，瑜伽行者只要用拇指和食指轻轻一击，它们就会自己来到近前。同样，还说了关于灰烬的其他修法，如“那个灰烬用吉瓦”等所说，如果瑜伽行者做了这个修法，就能使千军万马都倒地不起。如“洗涤”所说，如果用牛奶洗涤瑜伽行者的大拇指，敌人就会复活。此外，用灰烬的修法，还能看到能使其他东西变成黄金，如“那个灰烬”等所说。“棺材木的汁液”是指棺材木的精华。然后将它放入金刚所生之物中。如“铁罐”所说，将铁磨成粉末也放入其中。“金刚杵的精华”是指不动佛。“用胆汁涂抹”是指用人的胆汁涂抹。

 །དེ་ནས་གཞན་ཡང་གཞོན་ནུ་མའི་རྡོ་རྗེའི་རྩིས་ཀྱི་དོན་གྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར བ་གཞན་དག་གསུངས་པ།ཡང་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐལ་བ་དེ་སྤྱི་བོར་བྱིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བས་ཀྱང་གཞོན་ནུ་མའི་དེར་རབ་ཏུ་བརླན་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་ཐིག་ལེ་ཡང་བྱའོ། །དེ་ལ་བདུག་པ་ལྔས་བདུགས་ན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞོན་ནུ་མ་དེ་ལ་བདུད་རྩི་ལྔའི་བདུག་པས་བདུགས་ནའོ།།རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལས་གཞོན་ནུ་མ་ཐམས་ཅད་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞོན་ནུ་མ་དེ་ལྟ་བུའི་དེའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འདི་བྱས་ནས། གཞན་ཡང་གྲུབ་པའི་རལ་གྲི་བདུན་པོ་ཁ་ནས་འཐོན་པར་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་ བ་གཞན་དག་སྦྱར་བར་བརྗོད་པ།དོན་འགྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་འགྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲས་བུའོ། །རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འདིས་རིག་པ་འཛིན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རི་ལུའི་ དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་གསུངས་པ།ཐལ་བ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྕགས་གསུམ་གྱིས་དཀྲིས་ནས་རི་ལུར་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟངས་མ་དང་། དངུལ་དང་། གསེར་གྱི་ཐལ་བ་དེ་ཕུར་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པས་རི་ལུའི་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རི་ལུར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་གྲུབ་པའི་སྔགས་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སླའོ། །འདི་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་བླ་ན་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ལེའུ་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པ། སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་པདྨ་རྡོ་རྗེ ཞེས་བྱ་བ་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བརྙེས་པས་མཛད་པའོ།། །།སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དཀའ་འགྲེལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་པདྨ་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །། @##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བུདྡྷ་ཀ་པཱ་ལ་མ་ཧཱ་ཏནྟྲ་རཱ་ཛ་ཊཱི་ཀཱ་ཨ་བྷ་ཡ་པ་དྭ་ཏི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གཞུང་འགྲེལ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

然后，又说了关于少女金刚算的意义的详细方法，如“又用那个灰烬”等所说，将那个灰烬放在头顶，用金刚所生的东西也要使少女的那里充分湿润。另外，用那个灰烬也要在那里画上点。如“在那里用五种熏香熏”所说，是指用五种甘露的熏香熏那个少女。通过这样的详细方法，所有的少女都会说话。做了像这样的少女的详细方法，又说了其他能使七把成就的宝剑从口中出来的修法。如“在成就的果实上”等所说，成就的果实是指芥菜籽的果实。通过这个详细方法，能生起持明者的成就。另外，还说了用那个灰烬修持山羊成就的方法，如“那个灰烬”等所说，如“用三铁缠绕做成山羊”所说，是指用铜、银和金的灰烬，捣成粉末，瑜伽行者为了成就山羊的成就而做成山羊。同样，其他所说的成就的真言也和之前一样，所以很容易理解。这些是瑜伽母无上续，名为《佛顶续》的续之王第二品的注释，由大成就者大学者莲花金刚所著。
《佛顶续》的难解注释，名为《真实之月》，由大学者莲花金刚所著，至此圆满。
